Το έργο εστιάζει με λεπτότητα και χιούμορ στα προβλήματα της τρίτης ηλικίας,
που αν και αποτελούν μια πραγματικότητα της εποχής μας, έχουν απασχολήσει λίγο τη σύγχρονη δραματουργία.
Mε διεισδυτική ματιά φωτίζει κόσμο των ηλικιωμένων, ένα κόσμο φαινομενικά απλό και ανέμελο, που όμως είναι γεμάτος μελαγχολία, βίαια πάθη, αδύνατες προσδοκίες, βαθιές απογοητεύσεις, φόβους και ανασφάλειες.

Μια υπέροχη παραβολή για τα γηρατειά, μια κωμωδία που εγείρει μια ολόκληρη σειρά προβληματισμών
για τη συχνά σκληρή μοίρα των ηλικιωμένων στην κοινωνία μας. Ένα κείμενο, που εναλλάσσοντας την ελαφρότητα και την αφέλεια με στιγμές βαθιάς συγκίνησης, αφήνει το στίγμα του στον θεατή.