Στον κόσμο του Τενεσί Ουίλιαμς η αλήθεια δεν εμφανίζεται ποτέ ευθύγραμμα. Γλιστρά
μέσα από τις σκισμές της μνήμης, τρεμοπαίζει πίσω από τις ψευδαισθήσεις, ανασαίνει σε
κάθε ανομολόγητο πόθο. Στο έργο αυτό δεν συναντάμε μόνο χαρακτήρες ,συναντάμε
ανθρώπους που προσπαθούν απεγνωσμένα να κρατηθούν από κάτι τρυφερό, κάτι
όμορφο, κάτι που να αντέχει μέσα στη σκληρότητα του κόσμου. Οι ήρωες μοιάζουν
εύθραυστοι μα ταυτόχρονα διαθέτουν μια συγκλονιστική εσωτερική δύναμη- τη δύναμη να
συνεχίζουν να ονειρεύονται, ακόμη κι όταν όλα γύρω τους έχουν χαθεί.
Στην δική μας παράσταση θελήσαμε ν ανοίξουμε έναν χώρο όπου αυτές οι ψυχές
μπορούν να ακουστούν χωρίς φόβο. Έναν χώρο όπου ο θεατής θα αισθανθεί την
τρέχουσα γραμμή ανάμεσα στη λογική και την τρέλα, ανάμεσα στην ομορφιά και το πόνο,

που όπως εξομολογείται κι ο ίδιος ¨η πραγματικότητα είναι αφόρητη η ψευδαίσθηση είναι
καταφύγιο ¨ Δεν επιχειρούμε να δώσουμε απαντήσεις, επιχειρούμε να σταθούμε δίπλα
στους ανθρώπους που αναζητούν τη μαγεία. Τέλος ο Ουίλιαμς δεν αντιμετωπίζει την τρέλα
ως ασθένεια, αλλά ως ποιητικό αποτέλεσμα πόνου.
Την παράσταση αυτή την αφιερώνουμε σε όσους κάποτε έσπασαν, απογοητεύτηκαν και
έγιναν παρόλα αυτά, φως.