Λίγα λόγια για το έργο
Στον προθάλαμο ενός νοσοκομείου, η Άννα περιμένει τα αποτελέσματα μιας βιοψίας που θα καθορίσει τη ζωή της. Διαγνωσμένη με καρκίνο στους πνεύμονες, βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με την ασθένεια, αλλά και με έναν βαθύ εσωτερικό απολογισμό.
Μέσα στην αγωνία της αναμονής, καλεί επανειλημμένα την κόρη της, Κλαίρη. Οι κλήσεις της μένουν αναπάντητες - όπως αναπάντητη έχει μείνει για χρόνια και η σχέση τους. Είκοσι χρόνια απόστασης, σιωπής και ανείπωτων συναισθημάτων καθρεφτίζονται σε αυτές τις χαμένες επικοινωνίες.
Όταν τελικά η Κλαίρη ανταποκρίνεται και φτάνει στο νοσοκομείο, οι δύο γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με μια αλήθεια που δεν μπορούν πια να αποφύγουν. Μέσα σε ένα φορτισμένο περιβάλλον, καλούνται να γνωριστούν ξανά από την αρχή.
Δύο γυναίκες. Δύο ζωές. Δύο διαφορετικές αλήθειες.
Και ένα κοινό παρελθόν που ζητά λύτρωση.
Σημείωμα σκηνοθέτη
«Δεν μπορώ να μην τονίσω τη σημαντική συμβολή στη δραματουργική επιμέλεια του έργου της Κυριακής Λέντζιου, κλινικής ψυχολόγου - ψυχοθεραπεύτριας και επιστημονικής υπεύθυνης του Therapia Mind Institute.
Μέσα από τις επιστημονικές της γνώσεις πάνω στην ανθρώπινη ψυχολογία, προσέγγισε σε βάθος τους δύο ήρωες, φωτίζοντας τις εσωτερικές τους συγκρούσεις, τα τραύματα και τους μηχανισμούς άμυνας που καθορίζουν τη σχέση τους.
Τα λόγια και οι παρατηρήσεις της αποτέλεσαν για μένα πολύτιμο οδηγό στη σκηνοθετική προσέγγιση αυτού του έργου, που πραγματεύεται την απώλεια, τη συγχώρεση και την ανάγκη για ουσιαστική σύνδεση.»
Κυριακή Λέντζιου: «Το «Σκοτεινό Σημείο» δεν είναι απλώς μια ιστορία σύγκρουσης ανάμεσα σε μια μητέρα και κόρη. Είναι μια βαθιά ψυχολογική τοιχογραφία της διαγενεακής μεταβίβασης τραύματος και της δύσκολης προσπάθειας δύο ανθρώπων να συναντηθούν συναισθηματικά μετά από χρόνια σιωπής.
Η Άννα κουβαλά μέσα της τις εμπειρίες μιας παιδικής ηλικίας σημαδεμένης από αυταρχισμό, φόβο και σιωπηλή βία. Οι άμυνες που ανέπτυξε τότε - η αυστηρότητα, ο έλεγχος, η συναισθηματική απόσταση - αποτέλεσαν για εκείνη τρόπους επιβίωσης. Η Κλαίρη, μεγαλωμένη χωρίς πατέρα και με μια μητέρα απορροφημένη από τον καθημερινό αγώνα, βιώνει αυτή την απόσταση ως έλλειψη και εγκατάλειψη. Έτσι, ο δικός της πόνος μετατρέπεται σε θυμό, ειρωνεία και πρόκληση.
Το «σκοτεινό σημείο» του έργου δεν αφορά μόνο το αποτέλεσμα των εξετάσεων. Αφορά όλα όσα έμειναν ανείπωτα και διαμόρφωσαν τη σχέση τους. Το έργο μας θυμίζει ότι πίσω από τις πιο εκρηκτικές συγκρούσεις συχνά κρύβεται η βαθύτερη ανάγκη για αγάπη. Και ότι ακόμη κι όταν έχουν χαθεί χρόνια σιωπής, η σχέση μπορεί να μεταμορφωθεί τη στιγμή που η ευαλωτότητα αντικαθιστά την άμυνα και η αλήθεια βρίσκει χώρο να ειπωθεί.»
Η παράσταση δεν είναι κατάλληλη για παιδιά.
