Πέντε γυναίκες. Πέντε φορέματα. Πέντε ιστορίες.

Σε ένα μοδιστράδικο του χθες, του σήμερα, του αύριο οι γυναίκες φοράνε τα μαύρα φορέματα, κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους . Φορέματα που έχουν πάνω τους όνειρα , αγγίγματα και σκόνη. Τη σκόνη που άφησαν εκείνες οι στιγμές που αυτές οι γυναίκες έζησαν φορώντας τα και δεν αποτίναξαν ποτέ από πάνω τους. Οι ιστορίες τους ξεδιπλώνονται όπως ένα τόπι ύφασμα και μέσα από αυτές βγαίνουν στο φως τα συναισθήματά τους.

Άλλωστε...« Όλη μας η ύπαρξη είναι στιγμές, τα υφάσματα διαγράφουν μόνο τις σκιές μας...» .

Κάπου ανάμεσα στις λέξεις και τις σιωπές τους, κρύβονται ηρωίδες παραμυθιών που κρυφοκοιτάνε και κρυφακούν. Αυτές οι ηρωίδες ήταν η πηγή έμπνευσης και οι γυναίκες γύρω μας , η αφορμή για να γ-ραφτούν τα πέντε μαύρα φορέματα.