Ανάμεσα σε δύο ήλιους

Ένας μονόλογοςγια τη μνήμη,την απουσίακαι το φωςΜε αφετηρία το θερινό ηλιοστάσιο —τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου —ένα παιδί επιστρέφει στη σχέση με τον πατέραπου δεν βρίσκεται πια εδώ.Ανάμεσα σε λέξεις που δεν ειπώθηκαν και σε στιγμές που έμειναν,το φως γίνεται μνήμη,ενέργεια και παρουσία.Μέσα από μια προσωπική τελετουργία πτώσης και ανάτασης,το σκοτάδι της απώλειαςμεταμορφώνεται σεύμνο στη ζωή.Πόσο φως αντέχει η απουσία;Και πόσο μπορεί να μείνει κάποιος... όταν έχει φύγει;

Συντελεστές

Κείμενο -ερμηνεία Θανάσης Δρακόπουλος

Σκηνογραφική επιμέλεια Σώσε Εσκιτζιάν

Κινησιολογία Ήβη Χατζηβασιλείου